Vinil, Kaset, CD: Format Sesi Nasıl Belirledi?

Bir kaydın nasıl yayımlanacağı, nasıl yapıldığını da etkiler. Her formatın kendi fiziksel sınırları vardır ve bu sınırlar mikstan düzenlemeye kadar geriye doğru işler.

Vinil plakta ses, iğnenin izlediği bir oyuğa kazınır. Pes frekanslar oyukta geniş hareket üretir; çok fazla pes enerji, oyuğun komşusuna taşmasına ya da iğnenin atlamasına yol açar. Bu yüzden vinil için hazırlanan kayıtlarda pes bölge merkeze toplanır ve kontrol edilir. Plağın iç halkalarında çizgisel hız düştüğü için tiz ayrıntı azalır; bu yüzden albümlerin en hareketli parçaları genellikle yüzün başına konur.

Kaset manyetik bant kullanır ve kendi gürültü zemini vardır. Bu zemini bastırmak için gürültü azaltma sistemleri geliştirildi. Kasetin dinamik aralığı sınırlıdır; yüksek seviyede kayıt doygunluk üretir, düşük seviyede kayıt gürültüyü duyurur.

CD dijitaldir ve bu iki sorunu ortadan kaldırdı. Geniş dinamik aralık ve düşük gürültü zemini sundu; buna karşılık tepe sınırının sertliği yeni bir kısıt getirdi. Ses yüksekliği yarışının teknik zemini de burada kuruldu.

Akış platformları kayıpsız ve kayıplı sıkıştırma kullanıyor. Kayıplı kodlamada duyulması zor bilgiler atılır; yüksek bit oranlarında fark çoğu dinleyici için ayırt edilemez. Mastering aşamasında bu kodlamanın oluşturabileceği tepe aşımları hesaba katılır.

Vinil son yıllarda yeniden yaygınlaştı ve bu, mastering için ayrı bir sürüm hazırlanmasını gerektiriyor. Aynı kaydın vinil ve dijital sürümleri farklı hazırlanır.

Derslerimizde yayın formatı, mastering kararlarının parçası olarak ele alınır. Kursiyer parçasını hedef formata göre hazırlamayı öğrenir.