Sınav Gününün Yapısı: Zamanı Yönetmek

Sınav günü, aylar süren hazırlığın kısa bir dilimde sınandığı zamandır ve o dilimin kendisi planlanabilir. Pek çok aday hazırlığı tamamlar ama günü planlamadığı için beklenenin altında kalır.

Gün, uyku ve beslenme düzeniyle başlar. Sınavdan önceki gece geç saatlere kadar çalışmak yaygın ve zararlı bir alışkanlıktır; o aşamada kazanılacak bir şey yoktur, kaybedilecek uyku vardır.

Salona varış saati önemlidir. Çok erken varmak bekleme süresini uzatır ve gerginliği artırır; çok geç varmak ısınma ve uyum için zaman bırakmaz. Yolculuk süresi, trafik ve kayıt işlemleri hesaba katılarak makul bir aralık belirlenir. Isınma, günlük rutinin aynısı olmalıdır. Sınav günü yeni bir ısınma denemek ya da ısınmayı uzatmak dengeyi bozar. Amaç kası hazırlamaktır, son bir çalışma yapmak değil.

Bekleme süresi ayrıca yönetilir. Bu sürede eserleri baştan sona zihinden geçirmek yaygın ve yararlı bir yöntemdir; çalgıyla son dakikada zor pasaj çalışmak ise çoğunlukla güveni sarsar.

Salona girildiğinde ilk saniyeler belirleyicidir. Çalgı yerleştirilir, nefes alınır ve başlanır. Acele başlamak, kontrolsüz bir tempo ve gergin bir ilk cümle üretir.

Sınav sırasında hata olursa devam edilir. Durmak ve baştan başlamak çoğu durumda daha kötü bir izlenim bırakır; jüri bütünü değerlendirir, tek bir notayı değil.

Derslerimizde sınav günü planı kursiyerle birlikte yazılır. Uyku, beslenme, varış saati, ısınma ve bekleme süresi önceden belirlenir.