Debussy'nin Préludes'ü: Başlık Neden Sonda?
Adı sona yazılan bir parçayı okur hangi sırayla tanır?
Bir parçanın adı, daha ilk nota okunmadan ne duyulacağını söyler. Claude Debussy yirmi dört prelüdünü yazarken bu sırayı bozdu ve başlıkları parçaların sonuna koydu.
İki defterden oluşan dizinin ilki 1909 ile 1910 arasında, ikincisi 1912 ile 1913 arasında yazıldı; her defterde on iki parça vardır. Başlıklar nota metninin bitiminde, üç noktadan sonra ve parantez içinde durur. Yani okuyan kişi parçayı önce sesten tanır, adını sonra öğrenir.
Bu düzenin yaygın açıklaması basittir. Başlık baştan okunduğunda icracı ve dinleyici beklentilerini ona göre kurar; sona konduğunda ise parçanın kendisi önce konuşur. Basılı metnin tipografisi böylece bir okuma sırasını dayatmaktan vazgeçer ve adlandırma işini parçanın kendisine bırakır.
Açıklamanın sınırı da var. Prelüdler bugün programlarda adlarıyla duyuruluyor, kayıt listelerinde adlarıyla sıralanıyor; dinleyici parçayı duymadan önce başlığı çoktan görmüş oluyor. Debussy'nin kurduğu sıra pratikte yalnız notayı eline alan kişi için korunuyor.
Yine de karar anlamını yitirmiş değildir. Bir bestecinin başlığı nereye koyduğu, o başlığı ne kadar bağlayıcı saydığını da gösterir. Debussy'nin seçimi, adı bir tarif değil bir çağrışım sayar; parçanın ne anlattığını söylemek yerine ona bir yön verir.
Soru ve cevap
Préludes kaç parçadan oluşur?
Dizi iki defterden kuruludur ve her defterde on iki parça bulunur. İlk defter 1909 ile 1910, ikincisi 1912 ile 1913 arasında yazıldı.
Başlıklar neden parçanın sonunda yer alır?
Yaygın açıklamaya göre bu düzen, icracının parçayı önce sesten tanımasına alan bırakır. Başlıklar nota metninin bitiminde, üç noktadan sonra ve parantez içinde yazılmıştır.
Bu konunun dersi
DerslerimizArmoni Dersleri