Rudiment: Neden Hâlâ Çalışılıyor?

Rudimentler, trampet tekniğinin temel vuruş kalıplarıdır ve kökeni askerî bando geleneğine dayanır. Bugün bateri, trampet ve orkestra vurmalıları eğitiminde hâlâ merkezde durmalarının sebebi, tarihsel değil işlevseldir: her biri, elin belirli bir hareket sorununu çözer.

Tek vuruş, elin en temel hareketidir; eşitlik ve hız burada kurulur. Çift vuruş, bir bilek hareketiyle iki ses çıkarmayı öğretir ve hızlı pasajların temelidir. Paradiddle, tek ve çift vuruşu birleştirerek el sırasını değiştirir; bu, sete geçildiğinde hangi elin nereye ulaşacağını çözmenin anahtarıdır. Ruff ve flam, bir sesi süslemenin ve vurgulamanın yollarıdır.

Rudimentlerin asıl değeri, sete aktarıldıklarında ortaya çıkar. Bir paradiddle, trampette çalışıldıktan sonra sete dağıtılır: birinci vuruş zile, ikincisi trampete, üçüncüsü tom'a gider. Aynı kalıp bir anda müzikal bir figüre dönüşür. Rudiment çalışmayan bir davulcunun set üzerindeki fikirleri, birkaç alışılmış kalıpla sınırlı kalır.

Çalışma yöntemi, bütün rudimentler için aynıdır ve üç aşamalıdır. Birinci aşamada kalıp yavaş ve eşit çalınır; eşitlik burada tek ölçüttür. İkinci aşamada tempo kademeli artırılır ve bir üst sınıra kadar gidilir. Üçüncü aşamada aynı kalıp hızdan yavaşa geri getirilir; bu iniş, yükselişten daha öğreticidir. Denetimi sınar.

Yaygın bir hata, çift vuruşun ikinci sesini birinciden zayıf bırakmaktır. Bu, sıçramanın denetlenmediğini gösterir. Çözüm, ikinci vuruşu bilinçli olarak biraz güçlü çalışmak ve sonra dengelemektir.

İkinci yaygın hata, vurgunun kaybolmasıdır. Rudimentlerin çoğu vurgu deseniyle anlam kazanır; vurgusuz çalınan bir kalıp, yalnız bir dizi eşit sese dönüşür. Vurgulu ve vurgusuz sesler arasındaki fark belirgindir.

Metronom bu çalışmanın zorunlu parçasıdır. Rudiment, kendi içinde eşit olduğu kadar ölçüye de oturur.

Gerçekçi bir çalışma düzeni, her gün az sayıda rudimente odaklanmaktır: iki üç kalıp, on beş dakika. Bütün listeyi her gün geçmek, hiçbirini derinleştirmez.

Rudiment çalışması yalnız hız için değildir; asıl kazanç, elin her durumda ne yapacağını bilmesidir.

Rudimentlerin bir başka değeri, iki elin dengelenmesidir. Hemen her kursiyerde bir el diğerinden güçlü ve hızlıdır; rudimentler bu farkı hem ortaya çıkarır hem de kapatır. Zayıf elle başlanan tekrarlar, bu dengelemenin en doğrudan yöntemidir.