ANKANOM WhatsApp'tan yazın
Konservatuvar ve sınav

Rus Konservatuvar Geleneği

Yüz elli yıl içinde kurulan bir sistem, uluslararası ölçekte belirleyici oldu.


Rusya'da meslekî müzik eğitimi on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında kurumsallaştı. 1862'de Petersburg, 1866'da Moskova konservatuvarları kuruldu; kurucular arasında Anton ve Nikolay Rubinstein kardeşler vardı.

Kuruluş amacı açıktı: Rusya'da profesyonel müzisyen yetiştirmek ve Avrupa'ya öğrenci göndermek zorunluluğunu ortadan kaldırmak. Kurumlar hızla sonuç verdi; Çaykovski Petersburg'un ilk mezunlarındandır.

Sistemin ayırt edici yanı erken başlangıç ve kademeli yapıdır. Yetenekli çocuklar özel müzik okullarına erken yaşta alınır; genel eğitim ile müzik eğitimi birlikte yürütülür. Konservatuvar, bu uzun hazırlığın son aşamasıdır. İkinci ayırt edici yan teknik çalışmanın sistemliliğidir. Ölçek, etüt ve teknik alıştırma programları ayrıntılı biçimde tanımlanmıştır; öğrencinin hangi yıl hangi düzeyde olması gerektiği bellidir.

Üçüncüsü hoca çizgisinin sürekliliğidir. Bir hocanın öğrencisi sonraki kuşağın hocası olur ve yöntem aktarılır. Keman, piyano ve çello alanlarında bu çizgiler ayrıntılı olarak izlenebilir.

Yirminci yüzyılda bu sistem uluslararası yarışmalarda görünür sonuçlar üretti ve pek çok ülkede örnek alındı. Eleştirisi, erken uzmanlaşmanın ve yoğun teknik programın öğrenci üzerindeki baskısıdır.

Bugün bu gelenek dünya geneline dağılmış durumda; pek çok ülkede bu okullardan yetişmiş hocalar çalışıyor.

Derslerimizde teknik çalışma sistemli bir programla yürütülür. Kursiyerin hangi aşamada ne çalışacağı belirlenir ve düzenli olarak gözden geçirilir.

Soru ve cevap

Erken başlamak şart mı?

Değil. Erken başlangıç bazı teknik alanlarda avantaj sağlar; ama yetişkin başlangıçlı pek çok müzisyen profesyonel düzeye ulaşmıştır.

Sistemli teknik programın yararı ne?

Eksiklerin birikmesini engeller. Hangi aşamada ne çalışılacağının belirli olması, ilerlemeyi ölçülebilir kılar.