Ara Vermek ve Geri Dönmek

Yetişkin kursiyerlerin büyük bölümü bir noktada ara verir. İş yoğunluğu, taşınma, sağlık ya da yalnızca tükenen istek — nedenler çeşitlidir. Ara verenlerin bir kısmı geri döner, bir kısmı dönmez. Aradaki farkı belirleyen şey, çoğu zaman aranın kendisi değil, nasıl verildiğidir.

Planlı ara ile kaybolma arasında büyük fark vardır. "Üç ay ara veriyorum, şubat başında dönüyorum" diyen kursiyer, dönüş tarihini bir karar olarak taşır. Hiçbir şey söylemeden derse gelmeyi bırakan kursiyer ise her geçen hafta dönmeyi biraz daha zorlaştırır. Dönüş, açıklama gerektiren bir şeye dönüşür.

Ara verilecekse konuşularak verilir. Öğretmenle yapılan kısa bir görüşme, ara süresini, o sürede yapılabilecek asgari çalışmayı ve dönüş tarihini belirler. Bu üçü belirlendiğinde ara, sürecin bir parçası olur.

Ara sırasında hiçbir şey yapılmaması gerekmez. Haftada bir kez on beş dakika çalgıya oturmak, teknik ilerleme sağlamaz ama teması korur. Dinlemeyi sürdürmek de aynı işi görür. Tamamen kesilen bir ilişkiyi yeniden kurmak, seyrek de olsa sürdürülen bir ilişkiye dönmekten çok daha zordur.

Geri dönenlerin sık karşılaştığı şey, beklediğinden az kayıptır. Motor beceriler kalıcıdır; bir yıl ara veren bir kursiyer, birkaç hafta içinde eski düzeyine yaklaşır. Kaybolan şey genellikle hız ve dayanıklılıktır, teknik bilgi değil.

Buna karşılık dönüşte iki tuzak vardır. Birincisi, bıraktığı yerden devam etmeye çalışmaktır. Ara öncesinde çalıştığı zorlukta bir esere doğrudan dönen kursiyer, çalamadığını görür ve bunu gerileme sayar. Doğru yol, bir kademe kolay malzemeyle başlamak ve birkaç hafta içinde eski düzeye çıkmaktır.

İkinci tuzak, kaçırılan zamanı telafi etmeye çalışmaktır. Dönüşte günlük süreyi iki katına çıkarmak, el gerginliği ve çabuk tükenme üretir. Dönüş, başlangıçtaki gibi kısa ve sık bir düzenle yapılır.

Uzun aralar için ayrı bir not gerekir: çalgının durumu. Aylarca kutuda kalan bir çalgı ayar bozabilir, teli paslanabilir, nefesli çalgılarda tıpalar kuruyabilir. Dönüşte çalgının kontrolden geçmesi, ilk haftaların gereksiz hayal kırıklığını önler.

Dönüşün kolaylaştığı bir durum daha vardır: somut bir hedefle dönmek. "Yeniden başlayayım" yerine "şu parçayı çalabilmek istiyorum" cümlesi, dönüşe bir yön verir ve ilk haftaların belirsizliğini azaltır.

Son olarak, birden çok kez ara verip dönmek bir başarısızlık işareti değildir. Yetişkinin hayatı düz bir çizgi değildir; müzikle ilişkinin de düz olması beklenemez. Uzun vadede sürdüren kursiyerlerin çoğunun geçmişinde birkaç ara vardır.