Scott Joplin ve Ragtime: Yazılı Bir Piyano Geleneği

Ragtime on dokuzuncu yüzyılın son yıllarında Amerika'da ortaya çıktı ve yirminci yüzyılın ilk on beş yılında en popüler müzik türü oldu. Cazın öncüsü sayılır ama ondan önemli bir noktada ayrılır: ragtime yazılı bir türdür.

Scott Joplin bu türün en tanınan bestecisidir. Maple Leaf Rag, yayımlandığında beklenmedik bir satış başarısı elde etti ve nota yayıncılığının ne kadar büyük bir pazar olduğunu gösterdi. O dönemde müzik, plakla değil basılı notayla yayılıyordu; ev piyanosu bu dağıtımın son halkasıydı.

Türün yapısı düzenlidir. Sol el, marş geleneğinden gelen düzenli bir bas-akor hareketi taşır; sağ el senkoplu bir ezgi çalar. İki el arasındaki bu gerilim — düzenli zemin, kayan ezgi — türün bütün karakterini kurar.

Joplin notalarının üstüne sık sık bir uyarı yazdı: ragtime hızlı çalınmamalıdır. Türün sonradan hızlı ve gösterişli biçimde çalınması, onun istediğinin tersiydi. Bu uyarı, bestecinin kendi eseri üzerindeki yorum kontrolünü göstermesi açısından ilginç bir örnektir.

Joplin ragtime'ı salon müziği olarak görmedi; ciddi bir tür olarak kabul edilmesini istedi ve opera yazdı. Treemonisha yaşamı boyunca sahnelenmedi ve ölümünden yıllar sonra sahneye çıktı.

Tür 1970'lerde yeniden canlandı; bir film müziğinde kullanılan Joplin parçaları, ragtime'ı geniş bir dinleyiciye yeniden tanıttı. Bugün piyano öğrencileri için erişilebilir ve öğretici bir dağardır.

Derslerimizde ragtime sol el düzeninin oturtulması için kullanılır. Düzenli bas-akor hareketi, tempoyu sağ elden bağımsız taşıma becerisini doğrudan çalıştırır.