Steve Gadd: Stüdyo Davulculuğu Nedir?

Stüdyo müzisyenliği ayrı bir meslektir ve davulculukta bunun en çok anılan örneği Steve Gadd'dir. Binlerce kayda katıldı; çaldığı parçaların çoğunda adı ön planda değildir, ama davul partileri parçanın kimliğini kurar.

Gadd'in yaklaşımının merkezinde şu soru vardır: bu şarkı ne istiyor? Yanıt kimi zaman çok basit bir kalıptır, kimi zaman parçayı taşıyan özgün bir figür. Paul Simon'ın Fifty Ways to Leave Your Lover kaydındaki giriş figürü ikinci duruma örnektir; askerî trampet rudimentlerinden türetilmiş bir kalıptır ve parçanın en tanınan öğesi hâline gelmiştir.

Teknik temeli rudimentlere dayanır. Gadd askerî bando geleneğinden gelir ve paradiddle, flam ve roll ailesini set üzerinde dağıtarak kullanır. Bu, basit görünen figürlerin altında sağlam bir el düzeni bulunması demektir.

Stüdyo işinin talepleri sahne işinden farklıdır. Metronoma karşı çalmak, ilk seferde doğru çalmak, düzenlemeyi hızla okumak ve mühendisin isteğine göre ton değiştirmek gerekir. Bu beceriler ayrı ayrı çalışılır ve doğaçlama yeteneğiyle aynı şey değildir.

Gadd'in tür yelpazesi geniştir: pop, caz, fusion, Latin. Chick Corea, Steely Dan, Eric Clapton ve daha pek çok isimle çalıştı. Her bağlamda aynı çalmadı; üslup uyumu stüdyo müzisyenliğinin temel becerisidir.

Bu meslek modeli bugün değişiyor. Programlanmış davul ve örnekleme, stüdyo davulculuğunun hacmini azalttı. Yine de canlı davul talebi sürüyor ve talep edilen şey genellikle programlanmış sesin veremediği esnekliktir.

Derslerimizde metronomla ve düzenlemeye uyarak çalma erken başlatılır. Kursiyerin kendi kaydını dinleyip parçaya ne kattığını değerlendirmesi bu çalışmanın parçasıdır.