Tony Williams: On Yedi Yaşında Bir Değişim

Tony Williams, Miles Davis'in beşlisine katıldığında on yedi yaşındaydı. 1960'ların ortasındaki bu topluluk — Herbie Hancock, Ron Carter, Wayne Shorter ve Davis — caz tarihinin en çok incelenen kadrolarından biridir ve ritim bölümünün yaptığı iş bunun başlıca nedenidir.

Williams'ın getirdiği ilk şey, zaman tutmanın sabit olmaması fikridir. Ride kalıbı parça boyunca aynı kalmaz; yoğunlaşır, seyrekleşir, bazen tamamen kaybolur ve yalnız hi-hat kalır. Zemin böylece dinamik bir malzemeye dönüşür.

İkincisi tempo esnekliğidir. Topluluk, parçanın içinde tempoyu yavaşlatıp hızlandırmayı ortak bir karar olarak kullandı. Bu, dans müziğinden gelen caz geleneği için radikal bir adımdı ve ancak birbirini çok iyi dinleyen bir kadroyla mümkündü.

Üçüncüsü ses tercihidir. Küçük çaplı davullar, yüksek akort ve ince ziller kullandı; sonuç net ve çevik bir settir. Sonraki yıllarda Lifetime topluluğuyla rock enstrümantasyonuna geçtiğinde daha büyük ve daha güçlü bir sese yöneldi.

Williams'ın etkisi caz dışına taştı. Fusion davulculuğunun kurucu isimlerinden sayılır; rock ve progresif müzik davulcuları da cümle yapısını ve zaman esnekliğini ondan aldı.

Genç yaşta bu düzeyde çalması pedagojik olarak da tartışılır. Erken başlangıç ve yoğun dinleme, teknik çalışmanın yerini tutmaz ama onunla birleştiğinde hızlı bir olgunlaşma üretir. Williams küçük yaştan itibaren Boston'da profesyonel ortamda çalıyordu.

Derslerimizde ileri seviyede zemin çalışması dinamik olarak ele alınır. Aynı kalıbı yoğunlaştırıp seyreltmek, sabit tempoda çalmaktan daha zordur ve ayrı çalışma ister.