Zor Pasajı Bölmek: Dört Ölçülük Adımlar

Çalışma sırasında sık yapılan şey, zorlanılan yeri eserin başından alarak tekrar etmektir. Bu yol kolay görünür ve verimsizdir: kursiyer zor bölüme her seferinde yorgun ve tedirgin gelir, zorluk olduğu yerde kalır, buna karşılık kolay bölümler gereğinden fazla çalışılır.

İşleyen yol pasajı bölmektir. Zorlanılan yer belirlenir ve iki-dört ölçülük bir parçaya indirilir. Bu parça tek başına, bağlamından ayrı olarak çalışılır; hedef, onu güvenle üç kez üst üste çalabilmektir. Üç kez sağlandığında bir önceki ölçü eklenir, sonra bir sonraki. Böylece zor bölüm kendi içinden büyür.

Bölmenin ikinci biçimi dikeydir. Piyanoda eller ayrı çalışılır; yaylıda sağ el ile sol el ayrılır, önce boş tellerde yay hareketi, sonra sessiz parmak çalışması yapılır. Nefeslide önce parmaklar sessizce, sonra sesle denenir. Her ayırma, sorunu daha küçük bir alanda görünür kılar.

Tempo üçüncü ayardır. Pasaj, hatasız çalınabilen bir hızda başlar — bu hız çoğu zaman beklenenden belirgin şekilde yavaştır. Üç temiz tekrardan sonra metronom küçük bir adım ilerletilir. Hata belirdiğinde bir basamak geri dönülür. Bu döngü tahmine değil ölçüye dayandığı için ilerleme görünür olur.

Ritim değiştirerek çalışmak da bölmenin bir biçimidir. Eşit sürelerle yazılmış bir pasajı noktalı bir kalıpla, sonra tersine çevrilmiş kalıpla çalışmak, parmakların her bir geçişte farklı bir yerde durmasını sağlar. Kalıp değiştikçe zorluk yer değiştirir ve pasaj her yönden öğrenilir.

Çalışmanın hangi sırayla yapılacağı da verimi etkiler. Zor pasaj güne yorgunken değil, dinç başlanan ilk yarım saatte alınır. Isınmadan hemen sonraki dikkat, günün en kullanışlı dilimidir; kolay bölümler günün sonuna bırakılabilir.

Ertesi gün aynı pasajın bir bölümü geri gitmiş olabilir; bu olağandır. Uyku sırasında öğrenilenin yerleşmesi birkaç gün sürer. Ölçü, pasajın bir hafta içinde ulaştığı kararlılıktır — tek bir çalışmanın sonundaki başarı değil.

Son adım birleştirmedir ve çoğu zaman atlanır. Pasaj tek başına çalınabildiğinde, öncesindeki ve sonrasındaki birer ölçüyle birlikte alınır. Zorluk genellikle pasajın kendisinde değil, ona giriş ve ondan çıkış yerindedir; birleştirme çalışması yapılmadığında bu iki nokta dinletide kendini gösterir.