Bach ve İyi Düzenlenmiş Klavye

Bach'ın 1722'de tamamladığı ilk cilt, yirmi dört prelüd ve füg içerir: on iki majör ve on iki minör tonalitenin her biri için bir çift. İkinci cilt yaklaşık yirmi yıl sonra aynı planla yazıldı.

Bu planın kendisi bir savdır. O dönemde klavyeli çalgılar, bazı tonalitelerin kullanılabilir, bazılarının kullanılamaz olduğu akort sistemleriyle akortlanıyordu. Bütün tonalitelerde çalınabilen bir dizi yazmak, klavyenin böyle akortlanabileceğini ve akortlanması gerektiğini gösteriyordu.

Başlıktaki "iyi düzenlenmiş" ifadesi eşit tamperaman anlamına gelmez; bu ayrım önemlidir. Dönemin iyi düzenlenmiş sistemleri, bütün tonaliteleri kullanılabilir kılarken her birine biraz farklı bir renk bırakıyordu. Eşit tamperamanda bu renk farkı kaybolur.

Eserlerin pedagojik değeri ayrıdır. Prelüdler karakter ve doku bakımından birbirinden çok farklıdır; kimi arpej çalışması, kimi cümleleme etüdü, kimi bağımsız bir parçadır. Fügler ise kontrpuan yazımının kataloğudur: iki, üç, dört ve beş sesli fügler; ters çevrim, genişletme, daraltma gibi teknikler.

Dizi bugün her klavye öğrencisinin karşılaştığı bir dağar. Bir füg çalışmak, çok sesli düşünmeyi öğrenmenin en doğrudan yoludur: her hat ayrı çalışılır, sonra birleştirilir ve her seste kendi cümlesi duyulur.

Bach'ın etkisi kendi döneminde sınırlıydı; eserleri on dokuzuncu yüzyılda Mendelssohn kuşağının ilgisiyle yaygınlaştı. Bugün müzik eğitiminin merkezindedir.

Derslerimizde füg çalışması hat hat yürütülür. Her ses ayrı çalışılır ve şarkı söylenerek ezberlenir; birleştirme bu aşamadan sonra yapılır.