Her Gün Aynı Saatte: Küçük Bir Kural, Büyük Fark

Düzenli çalışamayan kursiyerlerin büyük bölümünde sorun istekte değil, karar yükündedir. "Bugün ne zaman çalışsam" sorusu her gün yeniden sorulduğunda, cevabı çoğu gün "sonra" olur ve sonra gelmez.

Bu yükü ortadan kaldırmanın yolu, çalışmayı bir saate değil, zaten var olan bir alışkanlığa bağlamaktır. Sabah kahvesinden sonra, okuldan döndükten hemen sonra, akşam yemeğinden önce — bu bağlantılar saatten daha güvenilirdir. Saatler kayar, günlük rutinler kaymaz.

İkinci ilke süreyi kısa tutmaktır. Kısa süre, başlamayı kolaylaştırır. "Bir saat çalışacağım" diye kurulan bir plan, yorgun bir akşamda tümüyle iptal edilir; "yirmi dakika" planı ise yapılır. Üstelik başlayan kursiyer çoğu zaman yirmi dakikadan fazla çalışır — asıl engel başlamaktır.

Üçüncü ilke hazırlıktır. Çalgının kurulu, notanın açık, sehpanın ayarlı olması, başlamayı saniyelere indirir. Kurulumla geçen her dakika, çalışmama olasılığını artırır.

Dördüncü ilke zinciri korumaktır. Bir günü kaçırmak bir şey bozmaz; iki gün üst üste kaçırmak bozar. Ölçü şudur: hiç çalışmamaktansa beş dakika. Beş dakikanın teknik karşılığı yoktur, ancak zinciri sürdürür ve ertesi gün geri dönmeyi kolaylaştırır.

Beşinci ilke telafi etmemektir. Kaçırılan bir günü ertesi gün iki katı çalışarak kapatmaya çalışmak, yorgunluk ve gerginlik üretir. Kaçırılan gün kaçırılmıştır; olağan sürede devam edilir.

Bu düzenin çocuklardaki karşılığı biraz farklıdır. Küçük çocuk kendi düzenini kuramaz; saati veli sabitler. Ancak sabitlenen şey süre değil zamandır — "her gün akşam yemeğinden önce" gibi. Süre çocuğun dikkat kapasitesine göre kısa tutulur ve gerekirse güne iki kısa bölüme ayrılır.

Yetişkinlerde sık karşılaşılan engel iş yüküdür. Burada dürüst bir hesap gerekir: haftada üç gün gerçekten mümkünse, plan üç gün üzerine kurulur. Altı gün üzerine kurulup üç gün yapılan bir plan, her hafta bir başarısızlık duygusu üretir. Gerçekçi bir plan, iddialı bir plandan daha çok iş görür.

Düzenin kurulduğunu anlamanın işareti basittir: çalışmaya başlamak için kendini ikna etmeye gerek kalmaması. Bu noktaya gelmek üç ile altı hafta alır. O süre boyunca asıl çalışılan şey çalgı değil, alışkanlığın kendisidir.