Sınav Günü: Son Yirmi Dört Saat

Sınavdan önceki son yirmi dört saatte teknik bir kazanım elde etmek mümkün değildir. Bu süre, aylardır kurulmuş olanı korumaya ayrılır. Bunu kabul etmek, son gün yapılan hataların büyük bölümünü önler.

Sık yapılan hata, son gün yoğun çalışmaktır. Sınavdan bir gün önce dağarı defalarca baştan sona çalmak üç şey üretir: el yorgunluğu, dikkat tükenmesi ve son dakika şüphesi. Bir pasajın o gün bozulduğu hissi, çoğu zaman gerçek bir bozulma değil yorgunluk belirtisidir; ancak adaya gerçek gibi görünür ve gece boyunca taşınır.

Son günün doğru kullanımı kısadır. Bir ısınma, dağarın her eserinden yalnız birer kez ve olağan tempoda geçilmesi, ardından bırakılması. Toplam süre bir saati aşmaz. Takılan bir yer varsa, o yer yavaş tempoda birkaç kez çalışılır ve üstünde ısrar edilmez.

İkinci hata uyku düzeninin bozulmasıdır. Geç saatlere kadar çalışmak, ertesi günkü ince motor kontrolü doğrudan düşürür. Uyku saati, sınavdan haftalar önce sınav saatine göre ayarlanır; son gece yapılan ani değişiklik işe yaramaz.

Üçüncü hata beslenme ve kafein değişiklikleridir. Sınav sabahı olağandan farklı bir şey denemek — daha çok kahve, alışılmadık bir yiyecek — bedende öngörülemeyen bir tepki üretir. Ölçü basittir: o gün her şey olağandır.

Sınav günü için hazırlanacak somut bir liste yararlıdır ve bir gün önceden hazırlanır: çalgı ve yedek parçaları, notalar, belgeler, su. Nefesli çalgılarda yedek kamış, telli çalgılarda yedek tel bu listenin sabit maddeleridir. Sabah aranan bir eşya, o günün en gereksiz gerilim kaynağıdır.

Salona erken varmak gerekir, ancak çok erken varmak da bir maliyet taşır: bekleme süresi uzadıkça uyarılma düzeyi yükselir. Isınma olanağı varsa kısa ve ölçülü bir ısınma yapılır; yoksa parmaklar giysi altında ısıtılır ve nefes çalışması yapılır.

Sıra beklerken başka adayların icrasını dinlemek çoğu adayda karşılaştırma üretir ve işe yaramaz. Kulaklıkla kendi dağarını dinlemek ya da tempo saymak daha yararlıdır.

Salona girildiğinde yapılacak ilk şey acele etmemektir. Oturmak, çalgıyı yerleştirmek, bir nefes almak ve ilk cümlenin temposunu içten saymak — bu dört adım birkaç saniye alır ve icranın tamamını etkiler. Erken başlanan bir eser, çoğu zaman hızlı başlar.

Sınav bittiğinde değerlendirme aynı gün yapılmaz. Adayın o an hatırladığı şey, gerçekte olandan farklıdır; hatalar büyür, iyi giden yerler silinir. Birkaç gün sonra, mümkünse kayıt üzerinden yapılan konuşma çok daha doğru olur.