Leopold Auer: Öğretme Biçimini Yazıya Geçiren Bir Usta
Bir eğitmen kendi dersini anlatmaya oturursa hangi sırayla anlatır?
Bir eğitmenin bıraktığı iz çoğu kez sınıfından geçenlerle ölçülür, yazdıklarıyla değil. Leopold Auer'in Petersburg'daki sınıfından Jascha Heifetz, Mischa Elman ve Efrem Zimbalist geçtiği hâlde, o yetmiş altı yaşında oturup öğretme biçimini kendi cümleleriyle kâğıda döktü. Violin Playing as I Teach It 1921'de New York'ta Frederick A. Stokes tarafından yayımlandı.
Kitabın asıl ilginç yanı bölümlerinin sırasıdır. Metin bir kural listesiyle değil, Auer'in kemanı nasıl çalıştığını anlattığı bir bölümle açılır; tutuş, çalışma düzeni, ton üretimi, yay ve sol el ondan sonra gelir.
Teknik konular tek tek ayrılmıştır: çift ses, tril, flajole. Bunların ardından yorum üzerine bir bölüm durur ve kitap orada biter. Teknikle yorumun aynı ciltte, aynı sesin ağzından anlatılması o yılların yaylı yazınında sık rastlanan bir şey değildi.
Metnin ömrü de bunu doğruladı. Dover 1980'de yeniden bastı, kitap bugün hâlâ basılı ve sayısal olarak erişilebilir durumda. Yüz yılı aşkın süredir okunan bir ders metninin hangi başlıkları seçtiği, kendi başına bir belge sayılır.
Auer'in yazdığı şey bir yöntem kılavuzundan fazlasıdır. Bir eğitmenin neyi yazıya geçirmeye değer bulduğu, derste neyi önemsediğini de gösterir.
Soru ve cevap
Auer'in kitabı hangi başlıkları kapsıyor?
Kemanın tutuluşu, çalışma düzeni, ton üretimi, yay ve sol el teknikleri ayrı bölümlerdedir. Çift ses, tril ve flajole bölümlerinin ardından yorum üzerine bir bölümle kapanır.
Kitap bugün nereden bulunabilir?
İlk baskı 1921'de New York'ta Frederick A. Stokes tarafından yapıldı. Dover'ın 1980 baskısı kitabı yeniden dolaşıma soktu ve metin bugün de erişilebilir durumda.
Bu konunun dersi
DerslerimizYaylı Çalgılar